بیشتر
کارگردان :
تهیه کننده :
در حال بارگذاری
مرد بالشی - تئاتر,دانلود,دانلود تئاتر,مرد بالشی,تئاتر مرد بالشی,دانلود تئاتر مرد بالشی,مرد,بالشی,محمد یعقوبی,آیدا کیخایی,پیام دهکردی,علی سرابی,نوید محمدزاده,احمد ساعتچیان,مارتین مک دونا,lvn fhgad,	فیلم تئاتر	,, فیلم سینمایی , سینما ,  دانلود فیلم  - محصول ایران - - - سال 1392 اشتراکی
خرید اشتراک و تماشا
رایگان + رایگان

اینترنت رایگان آسیاتک
اشتراک رایگان فیلیمو


مرد بالشی

به خاطر روی دادن قتل هایی در شهر پلیس از نویسنده ای که قتلها به نوشته هایش شبیه است بازجویی میکند.

برای نشان کردن فیلم ها و استفاده از پیشنهادات ویژه فیلیمو وارد شوید و یا ثبت نام کنید
این فیلم را به لیست فیلم های نشان شده اضافه کنید.
4,33 از 240 رای

پیش نمایش، تصاویر و برش هایی از فیلم

فیلم های مشابه

بازیگران مرد بالشی

سایر عوامل فیلم مرد بالشی

نقدهای فیلم مرد بالشی

  • منتقد: آینا قطبی یعقوبی

    مرد بالشی نمایشنامه ای هول آور در ستایش قصه و قصه گویی است که در سیرورت خود، مفاهیم اخلاقی- اجتماعی ذات قصه گویی را به نقد و چالش می کشد. نمایش، مجموعه ای از خرده داستان های مینی مال با پایان دهشتناک است که در پازلی رنگارنگ حول خط اصلی نمایش، که داستان نویسنده همین مینیمال هاست به زیبایی تنیده شده و از خلال یک ماجرای جنایی، ذره ذره رازگشایی می شوند. نویسنده ای به نام کاتوریان داستان هایی درباره کودکانی می نویسد که همگی به طرزی فجیع به قتل رسیده یا آسیب می بینند و الگوهای توصیفی او توسط برادر کوچک ترش مایکل که بلوغ عقلانی کمی دارد، به اجرا درآمده و به مرگ چند کودک می انجامد. نمایش با بازجویی از کاتوریان آغاز شده و با آمدن مایکل و از خلال جلسات بازجویی و رازگویی های دو برادر در زندان پرده از راز مخوف زندگی این دو و درعین حال دو بازجوی نمایش برداشته و درنهایت نیز به مرگ دو برادر ختم می شود. مایکل که ناتوان است به دست برادر نویسنده اش به قتل می رسد و کاتوریان به دست بازجو.

    مرد بالشی نمایشنامه ای تفکر برانگیز و درعین حال آزارنده است که به مخاطب حمله می کند. اما این حمله آنچنان دقیق در قالب یک گروتسک ظریف و هوشمندانه جای گرفته که نه تنها مخاطب را از جا به در نمی برد، بلکه تا پایان نمایش با خود نگاه داشته و ذره ذره بر او غالب می شود. هجمه متن به مخاطب، هجمه ای بازیگوشانه است. برای چند دقیقه با هراس و تهوع به صورتی عریان و زجرآور به مخاطب تجاوز کرده و پیش از آنکه او را به مرز اشمئزار و رهاکردن بکشاند، به چاشنی طنز و خیال و ریتم و قصه، دستی بر سرش کشیده و به ادامه شنیدن تشویقش می کند. همین غلبه آرام و زیرکانه است که از نمایش کاری قوی و قابل توجه می سازد و مخاطب درست در لحظه خروج از سالن است که می فهمد چقدر انرژی و اندیشه برای دیدن نمایش صرف کرده است.

    متن بسیار خوب نمایشنامه به خودی خود، بار بسیار بزرگی را در موفقیت و جذابیت اجرای این اثر به دوش می کشد. متنی لایه لایه و قصه گو با ظرافت ها، غافلگیری ها، تغییر موقعیت ها و پرسوناژهایی به غایت هوشمندانه و جذاب که در کنار همه این صفات، قادر به طرح پرسش های بنیادین از مخاطب خود نیز هست. پرسشگری ویژه ای که مخاطب را تا مدت ها پس از ترک سالن همچنان به اندیشیدن و کنکاش وامی دارد. پرسش هایی عمیق و بسیار مهم که مشغله زندگی صدها سال بشر بوده و هستند. مسایلی چون مسوولیت هنر و هنرمند، مرزهای اخلاق در تولید یک اثر، مرزهای اخلاقی خشونت، رابطه قربانی خشونت با خود فعل خشونت، سیکل بسته تولید و بازتولید خشونت، انتخاب انتقام یا بخشش در مواجهه با خشونت و بسیاری مسایل مهم دیگر. شاید به طور کلی بتوان پرسش های این نمایش را به دو حوزه کلی مسوولیت خالق (هنرمند) و مساله خشونت تقسیم کرد. اولی به شیوه ای خفی تر و زیرپوستی تر و دومی به گونه ای عریان و پرهجمه در اثر مطرح می شوند. نویسنده و برادرش که در کودکی قربانی خشونت لجام گسیخته والدینشان هستند، در بزرگسالی هردو به عاملان خشونت بدل می شوند. نویسنده خشونت را به مدد هنر خلق و تصویر کرده و برادرش آن را به اجرا درمی آورد. این دو در کنار هم توامان مبدع- مجری و تئوریسین- اکتیویست هستند که درعین حال هر دو نیز روزگاری قربانی بوده اند. در کنار این دو بازجویی خشن نیز که در کودکی قربانی خشونت پدر بوده، به شکنجه و آزار آنها و درواقع ارضای میل خشونت در درون خود مشغول است. این ملغمه قربانی- جنایتکار، فاعل- مفعول، ظالم-مظلوم و خیر- شر؛ رفت وآمدی بسیار زیبا، موفق و اندیشمندانه در باب ذات پدیده های انسانی به تصویر کشیده و راه قضاوت صریح و بدون تامل و تعمق را بر مخاطب می بندد و این دستاورد کمی برای یک متن نیست.

    با همه آنچه که در ستایش متن گفته شد، اما اجرای یعقوبی-کیخانی از این متن نیز، در حوزه کارگردانی کم نمی آورد. نمایش با ریتمی خوب و تقریبا یکدست در صحنه ای فکر شده و بجا، اجرا می شود. صحنه پردازی خوبی که بدون اضافات بیهوده و شلوغ و سنگین پاسخگوی تمامی نیازهای اجرایی و دیداری اثر است. موسیقی، صدا، نور و انیمیشن خوش ساخت نیز همین کیفیت خوب صحنه پردازی را در اجرا دارند. تمامی این عوامل در لوای یک کارگردانی منسجم چنان به هم تنیده و یکدست می شوند که هیچ کدام جدای از کلیت نبوده و از اجرا بیرون نمی زنند، مساله ای که این روزها در تئاتر داخلی ما کمتر دیده شده و به نظر می آید که گاهی عوامل فنی بیش از آنکه در خدمت گروه و جزیی از یک تیم باشند، ساز مطرح شدن فردی خود را نواخته و با سودای دیده شدن، زیبایی شناسی بصری بسیاری از اجراهای حتی خوب را نیز مخدوش می کنند. از این رو فقدان چنین رخدادی در مرد بالشی هرچند که باید بدیهی و لازمه کار باشد، اما شایسته ستایش می شود. بازیگری در این نمایش البته داستان دیگری دارد و آن همه یکدستی و خوش ساختی سایر عوامل اجرایی، در بازی های نمایش دیده نمی شود. از چهار بازیگر نمایش دو تن خوب هستند و دو تن دیگر درگیر افت و خیز و رفت و برگشت های دایمی. بی شک بهترین بازیگر این اثر پیام دهکردی است که بازی دقیق، زیبا و ظریفش نقطه قوت نمایش است. پینگ پنگ بازی کردن او در ابتدای نمایش با کمترین میزان حرکت در طول بدن و تنها با حرکت یک دست، به تنهایی کافی است تا او را برای بازی در این نمایش تحسین کنیم. علی سرابی نیز بازی خوب و یکدستی را عرضه می کند که هرچند اجرایی کلیشه وار از چنین نقش هاییست اما چندان هم آزارنده نیست. در سوی دیگر اما، احمد مهرانفر و نوید محمدزاده، با بازی های ناهمگون و متغیر خود یکدستی اثر را مخدوش می کنند. نوید محمدزاده بیش از حد تلاش و اضافه برمیزان بازی می کند و اینکار را تا مرزی پیش می برد که کاراکترش درمیانه واقعی- فانتزی-کلیشه ای سرگردان می شود. احمد مهرانفر درصحنه هایی از نمایش خوب است و در صحنه هایی دیگر به طرزی باورنکردنی افت می کند. واکنش او پس از کشتن برادرش و یا در صحنه اول پس از شنیدن صدای فریاد ناشی از شکنجه او و چند صحنه دیگر، بسیار بد و تصنعی است و این از بازیگری چون او که سوابق بازی هایی خوب در خاطره مخاطب دارد، قابل پذیرش نیست. مرد بالشی نمایشی خوب است که باید دید و به پرسش هایش اندیشید.

    منبع: شرق

    بیشتر

دیدگاه‌های فیلم مرد بالشی

  • u :) 27 اسفند 1396 امتیاز کاربر به فیلم: 5
    اونجایی که کاتوریان در حال حرف زدن با برادرش هست شبیه حرف زدن ادمیزاد با خداش هست و همون جایی که کاتوریان درحال حرف زدن با پلیسان جوان هست هم همینطور.من از نسل نوجوانم این تئاترخوب بود و همچنین فلسفی
  • s shaahin2008 1 اسفند 1396
    نمایشهای نسل قبل کجا و نمایشهای جدید کجا ... ده دقیقه از نمایشهای جدید رو هم نمیشه دید حوصله سر بر و بی محتوا با بازیهای مصنوعی ... مهدی هاشمی و داریوش مودبیان و علی نصیریان کجا و این جدیدی ها کجا ... نمایشهای قدیمی از تیتراژ گرفته تا دکوپاژ و دیالوگ نویسی و روایت و بازی و کارگردانی شاهکار بودن اما تئاترهای جدید فقر همه چیز رو دارن. جدیدها تئاتر مکعب و مستطیلی هستن. مردم ما هم انگار تئاترهای قدیم رو ندیدن که اینها انقدر به نظرشون میاد.
  • a arashd1 17 بهمن 1396
    عالی
  • t toobatf 8 شهریور 1396
    نمایشنامه های مک دونا محشر اند!
    بازی پیام دهکری در اینجا عالی است.
    اما اقای محمد زاده خیلی ناشی بازی کردند، بعید بود!
    به هر حال دیدنش پیشنهاد می شه!
  • u n 20 مرداد 1396
    شبیه پدر خوانده از لحاظ بکش بکش بود
  • s مهسان 8 تیر 1396
    عاااالی بود اصن هر اثری که این دو تا زن و شوهر کارگردانش باشن فوق العاده است
  • l lennon81280 23 فروردین 1396 امتیاز کاربر به فیلم: 5
    ادمین محترم تو اسم بازیگران به اشتباه گمونم اسم آقای ساعتچیان رو اوردید اما اسم بازیگر کاتوزیان احمد مهران فر هست
  • n nfsbh 6 اسفند 1395 امتیاز کاربر به فیلم: 5
    عالی!!!! حتما ببینید
  • e ebrahim88 2 اسفند 1395 امتیاز کاربر به فیلم: 5
    یک داستان بی نظیر و شاهکار . به معنای واقعی شاهکار و مرموز و دلهوره اور.
    و اجرای خوب و مینیمال و عدم وجود پیچیدگی . که این بسیار کمک به فهم هرجه بهتر داستان میکند.
    در مجموع عالی و خوب
  • a amirhoushiar 17 دی 1395 امتیاز کاربر به فیلم: 5
    یه اثر منسجم و قوی
    کارگردانی دقیق
    پرداخت بجا
    بازی خوب
    داستانی چند لایه